ikiyüzkelime

Laing, kapitalizmi toplumsal, ekonomik,eğitimsel ve sanatsal baskılar engeliyle bireylerin yaşamını denetleyen, saptıran ve yıkan bir şey olarak alıyor: "Bizler, yetişkinler olarak, çocukluğumuzun çoğunu, hatta onun yalnız içeriğini değil tadını da unutmuşuzdur; dünya adamı olarak bir iç dünyamız olduğunu pek bilmeyiz; düşlerimizi güç anımsarız ve onlara bir anlam veremeyiz; bedenlerimize gelince, devinimlerimizi eşgüdümlemekle ve biyolojik-toplumsal sağlığımız için en az duyularla yetiniriz: yorgunluğu belirtme, beslenme, cinsiyet, dışkı ve uyku bildirimleri, bunun ötesinde çok az ya da hiç...

Düşünme yeteneğimiz, kendi çıkarımız diye tehlikeli bir biçimde kandırıldığımız şeyin ve sağduyuya uymamızın dışında, acınacak kadar sınırlıdır: görme, duyma, dokunma, tat alma, koklama yeteneğimiz bile gizemli perdelerle öylesine örtülmüştür ki; dünyayı taptaze, suçsuzlukla, doğruyla, sevgiyle yaşamaya başlamak için herkese çok büyük bir 'öğrendiğini unutma' çabası gereklidir."