Kitap okumak böyle birşey midir?

okumak, kendi başına hiç bir halta yaramıyor bu doğru. ben şahsen hiç bir yönlendirme olmadan okumaya başladım. Ansiklopediler, daha sonra dergiler, sonra kendi seçtiğim gazete ekleri, en azından ortaokula kadar. sonra sanki bunlar olmamış gibi liseye kadar geldim. o arada ne kitabın, ne şiirin, ne yazının ne de buna benzer şeylerin eksikliğini hissettim.

diyeceğim "kitap okumak yararlıdır" önermesi, "sigara içmek zararlıdır" önermesine benziyor. Şimdi biz, örneğin, net üzerinde "okuyan" bir sürü insan görüyoruz değil mi, mesela Hürriyet'in web sitesine yorum yazan insanlar, ama bu insanların neyi, neden okuduklarını, yazdıkları yorumlardan görebiliyoruz.

Aydınlanma bizi kandırıyor, çok küçük bir kitlenin elindedir o kitap okuma hazzı. Fildişi Kule diyor Cemil Meriç biraz o. Fildişi kule örneğin kişinin evi değildir, ailesi hiç değildir, o başka türlü birşey. Rilke'ye miras kalması, Kierkegard'ın imkanlarıdır biraz bu. Ve çoğu kez dikte edilen "okumak" ve "kitap" zulümlerin en büyüğüdür de. O yüzden ben pek ehemmiyet vermiyorum 'kitap okuma karnavalları'na. Ama yine de o istatistikler, hiç de iç açıcı değil. Kitap okumayın! diyecek lüksüm de pek yok.