ikiyüzkelime

Spiker: O yağmurlu İstanbul sabahında, Abdülhak Şinası Hisar mikrofonumuza konuşmadı. Mikrofonu elimize aldıkça, bir çocuk gibi korkuyordu. Sonunda mikrofonu bırakmak zorunda kaldık. Bıraktık ve uzun uzun konuştuk romancımızla.

Erdal Öz: Bizim genç nesil sizi çok tuttu. Ama sonradan anladı. Valla ama iyi birşey.

Hisar: Peki, ama çok tuhaf...[Gülerek] O da çok tuhaf.

Menemencioğlu: Bakın şimdi, sizinle beraber edebiyata başlayan bugün okunmayan birçok insan var.

Hisar: Kim?

[...]

Menemencioğlu: Nasıl başladı yani? Durup dururken mi yazdınız? Çok okuduğunuzdan ilham alarak mı?

Hisar: Evet, eskiden beri... Eskiden beri yazmayı düşünürdüm. Zaten babam tanınmış bir mecmua sahibidir: Mahmut Celaleddin Bey..

[...]

Radyo konuşması böyle gidiyor. Abdülhak mikrofonun açık olduğundan habersiz şekilde, kapatıldığından emin olarak konuşuyor. Mikrofonun kapatılması için neredeyse emir veriyor: "Onu bırak!..." diyerek Erdal Öz'e. Söyleşinin tamamı Kitap-lık 111'de mevcut. Fotoğraf Ara Güler tarafından çekilmiş, Hisar, neredeyse bir çocuk gibi ürkerek bakmış...